فاضل : مسأله موصى مىتواند بعد از وصيّت ، آن را به هم بزند و صريحاً وصيّت اوّل را لغو كند و همچنين مىتواند وصيّت ديگرى در همان مورد بكند ؛ مثلًا بعد از آنكه در وصيّت اوّل گفته مالى را به كسى بدهند يا فردى را قيّم بچه هاى خود قرار داده ، وصيّت كند آن مال را به فرد ديگرى بدهند يا شخص ديگرى قيّم باشد و لو به وصيّت اوّل اشاره نكرده باشد ، وصيّت اوّل باطل و وصيّت دوم صحيح است . و همين طور موصى مىتواند كارى كند كه نافىِ وصيّت قبل باشد ؛ مثلًا بعد از وصيّت به اينكه مالى را به شخصى بدهند ، آن را بفروشد . مسأله 2707 اگر كارى كند كه معلوم شود از وصيّت خود برگشته مثلًا خانه‌اى را كه وصيّت كرده به كسى بدهند بفروشد ، يا ديگرى را ( 1 ) براى فروش آن وكيل نمايد ، وصيّت باطل مىشود . ) * ( 1 ) سيستانى : با التفات به وصيّت سابق . . فاضل : رجوع كنيد به ذيل مسأله 2706 . مسأله 2708 اگر وصيّت كند چيز معينى را به كسى بدهند ، بعد وصيّت كند كه نصف همان را به ديگرى بدهند ، بايد آن چيز را دو قسمت كنند و به هر كدام از آن دو نفر يك قسمت آن را بدهند . ) * فاضل : مسأله اگر شخصى دو وصيّت داشته باشد و وصيّت دوم در قسمتى از وصيّت اوّل وارد شده باشد ؛ مثلًا بعد از وصيّت به اينكه تمام مالى را به شخصى بدهند ، وصيّت كند كه نصف آن را به ديگرى بدهند وصيّت اوّل در همان قسمت باطل است و در قسمتهاى ديگر صحيح است ، يعنى بايد نصف مال را به فرد اوّل و نصف آنها را به فرد دوم بدهند . مسأله اختصاصى فاضل : مسألهء 2849 اگر شخصى دو وصيّت داشته باشد ، چنانچه دوّمى نافىِ اوّلى نباشد يا صريحاً نگفته باشد كه وصيّت اوّل را باطل كرده است ، بايد طبق احكام وصيّت ، به هر دو عمل شود . مسأله 2709 اگر كسى در مرضى كه به آن مرض مىميرد ، مقدارى از مالش را به كسى ببخشد و وصيّت كند كه بعد از مردن او هم مقدارى به كس ديگر بدهند ( 1 ) آنچه را كه در حال زندگى بخشيده از اصل مال است و احتياج به اذن ورثه ندارد ( 2 ) و چيزى را كه وصيّت كرده اگر زيادتر از ثلث باشد زيادى آن محتاج به اذن ورثه است ( 3 ) ) * ( 1 ) گلپايگانى ، صافى : آنچه بخشيده ، از اصل خارج مىشود و آنچه وصيّت كرده اگر بيشتر از ثلث نباشد ، يا اگر بيشتر است و ورثه اجازه بدهند ، به وصيّت او عمل مىشود و اگر آنچه وصيّت كرده بيشتر از ثلث باشد و ورثه هم اجازه ندهند ، بايد تا مقدار ثلث تركهء او ، به وصيتش عمل شود . خوئى ، تبريزى : بايد مالى را كه بخشيده ، از اصل تركه خارج نمايند چنان كه در مسألهء [ 2256 ] گذشت . ولى مالى را كه وصيّت كرده ، بايد از ثلث خارج كنند . سيستانى : چنانچه ثلث او براى هر دو مال كافى نباشد و ورثه هم حاضر به اجازه دادن زائد بر ثلث نباشند ، بايد ابتدا مالى را كه بخشيده از ثلث خارج كنند و سپس باقيماندهء آن را در مورد وصيّت صرف نمايند .